2011 : “Toeters en bellen tegen armoede”

We organiseren deze fietsoptocht in het teken van de actie 17 oktober, de internationale dag van verzet tegen armoede.  Armoede is een onrecht en er aan ontsnappen is een zaak van iedereen!  We willen vandaag zoveel mogelijk mensen wakker maken rond armoede!  Met toeters en bellen willen we armoede in Erpe-Mere in de kijker zetten!

Recht op inkomen en werk: symbool: PORTEMONNEE17okt2012

Armoede is niet enkel een tekort aan geld, maar een inkomen speelt wel een belangrijke rol. Zonder een degelijk inkomen kan je geen menswaardig leven uitbouwen.  1 op de 10 Vlamingen leeft in armoede of 1800 inwoners in onze gemeente.

Vooral éénoudergezinnen, mensen die moeten leven van een vervangingsinkomen, invaliditeit, gepensioneerden, werklozen lopen een groot risico om in de armoede terecht te komen.  Ongeveer 2 op 10 mensen uit deze groep leven in armoede.  In Vlaanderen is werk zelf geen zekerheid meer op een waardig leven. 5% van de mensen met werk, kunnen de eindjes niet aan elkaar knopen. Door een gebrek aan inkomen zijn deze gezinnen verplicht een groot deel van hun energie te besteden aan overleven.  De laagste inkomens moeten omhoog, om kansen te geven tot een waardig leven met een hoopvolle toekomst voor de kinderen.

Heel wat mensen in armoede zijn regelmatig aan het werk.  Alleen is dat vaak interim werk of een tijdelijk contract.  Mensen in armoede hebben net als iedere Belg nood op een volwaardige duurzame job om zo uit de armoede te kunnen ontsnappen. Met een geïntegreerde aanpak waarbij naast het werk, ook armoede en welzijn wordt aangepakt op maat van mensen in armoede is er wel toekomstperspectief.  Niet enkel de VDAB, maar ook CAW en OCMW hebben hier een belangrijke rol.

GETUIGENIS UIT ONZE GROEP: Je mag niet veralgemenen, er zijn ook mensen in armoede die wel aan het werk zijn.  Vaak tijdelijk of via interim, vaak zwaar of  vuil werk met weinig zekerheid. Als we gaan werken verdienen we meestal niet veel meer dan de uitkering… het verschil is veel te klein…zeker als je laaggeschoold bent. Wanneer je dan ietsje meer verdiend wordt je snel gestraft en verlies je  de kleine voordelen van een te laag inkomen.  Als je gaat werken komen er ook heel wat kosten bij.  Heb je kinderen dan moet je opvang betalen.  Heel wat mensen hebben geen auto, soms enkel moto of niets, terwijl  het werk verwacht dat je mobiel bent. We moeten ons flexibel opstellen , maar als alleenstaande moeders met kinderen is dat allemaal niet evident.  We voelen ons nochtans goed als we kunnen werken, we komen onder de mensen, we worden gewaardeerd, we voelen ons nuttig, we kunnen onze talenten gebruiken en het geeft hoop op een betere toekomst voor onze kinderen.”

Recht op wonen: SYMBOOL:  Huissleutel

P1000090Een veilige, zekere en goed geïsoleerde woning is de droom van iedere Belg. Voor mensen in armoede is een huurwoning vaak de enige optie en dit terwijl er in Erpe-Mere slechts 14% huurwoningen zijn. In Erpe-Mere zijn nog geen 3% van de woningen, sociale woningen. Terwijl er gemiddeld in Vlaanderen bijna het dubbel aantal sociale woningen zijn. Gezinnen staan dan ook minimum 2 jaar op een wachtlijst.

In de praktijk komen gezinnen in armoede vaak terecht in huurwoningen van slechte kwaliteit. Een groot deel van hun laag inkomen gaat naar wonen. Mensen in armoede zijn vaak genoodzaakt op zoek te gaan naar huurwoningen buiten Erpe-Mere, vaak in de stad Aalst.  Zonder betaalbare kwalitatieve huurwoningen worden mensen met een laag inkomen stilletjes aan verbannen uit onze gemeente. Erpe-Mere heeft nood aan een actief sociaal woonbeleid. Strijd tegen leegstand. Controle op de kwaliteit van huurwoningen en het voorkomen van huisjesmelkerij.  Nood aan meer sociale woningen voor mensen in armoede via een sociaal verhuurkantoor of de sociale verhuurmaatschappij.

EEN GETUIGENIS UIT ONZE GROEP: “We wachten al twee jaar op een sociale woning , een goede woning op de privé markt kunnen we niet permitteren. Als de huiseigenaars horen dat de waarborg wordt geregeld  via het OCMW willen de meesten plots niet meer verhuren. Ze zijn bang dat ze hun geld niet gaan zien of dat hun eigendom zal afgebroken worden.  Na lang zoeken, hebben nu een goedkoop huurhuisje gevonden voor 400 euro per maand. Het is er krap en zijn veel mankementen : er is een vochtprobleem op de slaapkamer, enkel glas,  het toilet is buiten en we hebben één kookstoof in de living… maar we hebben tenminste een dak boven ons hoofd en met wat verfwerken en creativiteit maken we er een warm nest van voor de kinderen! Ondertussen hopen we op een telefoontje van de sociale verhuurmaatschappij!”

Recht op mobiliteit: symbool: FIETS

P1000100Op het platteland is niet beschikken over je eigen vervoer een groot risico om verder af te glijden in de armoede.  Je niet kunnen verplaatsen leidt tot sociaal isolement, je wordt afgesloten van de buitenwereld, het sociaal leven en de dienstverlening. De plaatselijke winkel sluit en bankfilialen verhuizen naar de grotere dorpskernen. Dienstverlening wordt vaak afgebouwd in de kleine dorpen. Bejaarden die in armoede leven en minder mobiel zijn, raken meer en meer geïsoleerd.   Maar ook jonge gezinnen in armoede die lijden onder vervoersarmoede hebben minder toegang tot hulpverlening en raken moeilijk aan werk door niet mobiel te zijn.

Over geen eigen vervoer beschikken is een probleem in een landelijke gemeente als Erpe-Mere. Openbaar vervoer tussen onze deelgemeenten is beperkt en op latere uren afwezig. Het systeem van de belbus is ingewikkeld en omslachtig. Onze gemeente heeft nood aan een sociale vervoerdienst. Een vrijwilligersdienst die mensen met vervoersarmoede kan vervoeren binnen de gemeente.  We hopen dan ook dat de Welzijnsraad van vervoersarmoede een prioriteit maakt.   Er zijn verenigingen in onze gemeente die aandacht hebben voor mensen met vervoersarmoede en die verdienen dan ook een pluim.

 EEN GETUIGENIS UIT ONZE GROEP ; “Als je geen vervoer hebt dan zit je altijd in te problemen! Ook al hebben we een kansenpas, naar de avondvoorstellingen van de cinema of het cultureel centrum gaan in Aalst met de bus is geen optie.  Vanaf 21u is er geen openbaar vervoer meer!  Tussen de verschillende deelgemeenten van Erpe-Mere zijn er geen goeie verbindingen. Zowel voor de dokter, de sociaal werker van het Sociaal Huis of de ziekenbond geen eigen vervoer hebben is niet altijd gemakkelijk zeker als je minder goed te been bent of je hebt kleine kinderen.  Altijd hulp vragen voor vervoer doen we ook niet graag.  Als je geen eigen auto dan is alles moeilijker, het vraagt veel organisatie, dan blijf je gewoon meer thuis met je problemen en kom je minder onder de mensen. “ 

Recht op gezondheid: SYMBOOL: MEDICATIE

Met nieuwjaar wensen we elkaar steevast een goede gezondheid toe! Toch die goede gezondheid is vaak ver te zoeken als je in armoede moet leven.  Mensen in armoede hebben gemiddeld 18 jaar minder gezonde levensjaren en sterven gemiddeld 5 jaar vroeger.   Toch die goede gezondheid is vaak ver te zoeken als je in armoede moet leven.

Arm maakt ziek en ziek maakt arm. Mensen in armoede hebben veel chronische ziektes en hebben veel medische kosten.  De hoge medische kosten en het lage inkomens zorgen ervoor dat mensen soms medische zorg uitstellen en prioriteit geven aan andere levensnoodzakelijke uitgaven zoals eten of schoolkosten. Er bestaan sociale maatregelen die gezondheid toegankelijker maken zoals sociaal derde betaler, voorschrijven van generische geneesmiddelen of omnio-statuut. Spijtig genoeg, zoals bij vele sociale maatregelen, moet je die maatregelen kennen en ze zelf aanvragen.

De dokters in onze gemeente die werken met sociaal derde betaler verdienen een pluim. We vragen aan alle dokters van Erpe-Mere om dit systeem meer te gebruiken. Verpleegkundigen, sociaal werkers, thuiszorgwerkers die via huisbezoeken dienstverlening aanbieden, worden heel sterk gewaardeerd door gezinnen in armoede.

GETUIGENIS UIT DE GROEP: “We komen met ons ziekengeld soms niet toe voor onze medicatie. Dan kopen we soms de medicamenten niet. We zeggen dat niet altijd tegen onze dokter. De dokter kan dat dan wel zien aan de bloeduitslagen.  Als we de medicamenten niet kunnen kopen voor onze kinderen, dan zeggen we het wel en krijgen we gratis staaltjes. We moeten  kiezen, delen , rekenen, een begroting maken voor ons gezin. Als het slecht gaat en we moeten  naar het ziekenhuis dan, gaat een groot deel  van ons inkomen naar ziektekosten. Bij slechte maanden, laten we de rekening van de elektriciteit liggen. We hebben wel een goede band met onze huisdokter, alles wordt automatisch geregeld via sociaal derde betaler, we hoeven het  niet meer te vragen! ”

Recht op maatschappelijke dienstverlening:  SYMBOOL SOCIAAL HUIS

P1000173Mensen in armoede hebben altijd en veel problemen en hebben nood en recht op hulp en ondersteuning  door de dienstverlening. In onze gemeente is de dienstverlening niet zo groot als in de stad, maar we hebben wel het OCMW, CAW, mutualiteiten, enz… Ondanks de inspanningen vanuit de dienstverlening ervaren de meeste mensen nog steeds drempels om de stap naar hulpverlening te zetten.

Hulp vragen is voor iedereen moeilijk, zeker voor mensen in armoede. Sociale druk, fierheid, slechte ervaringen uit het verleden, vervoersarmoede, hulpverleningsmoeheid, de situatie zelf in handen willen houden, het aanbod niet kennen, weinig vertrouwen enz… houden mensen in armoede tegen de dienstverlening op te zoeken.  Vaak zoeken de mensen slechts hulp als er geen uitweg meer is en ze in een acute noodsituatie verkeren die vaak emotioneel sterk geladen is. Van de 1800 mensen in armoede maakt een groot deel geen of weinig gebruik van de dienstverlening.

Via een laagdrempelige instap (bv. Dorpsrestaurant, de ontmoetingsmomenten in Welzijnschakel Ommekeer,…) kan men de hulpverlening toegankelijker maken.  Mensen in armoede opsporen via huisbezoeken en een langdurig traject aangaan waarbij men vertrekt vanuit de aangevoelde noden en krachten van de gezinnen in armoede geeft meer kansen op een succesvolle hulpverlening.  Of via groepswerking waarbij men vertrekt vanuit de binnenkant van armoede kan vertrouwen groeien en kunnen gezamenlijk problemen worden aangepakt. De hulpverleners die via huisbezoeken een langdurig traject aangaan op maat van de mensen verdienen een grote pluim.

Recht op onderwijs    SYMBOOL: SCHOOLBOEKEN

Onderwijs is de springplank om uit de armoede te geraken.  Een goede opleiding geeft meer zekerheid op werk en een waardig inkomen.   Kinderen in armoede lopen echter vaak een achterstand op en stoppen vroegtijdig met onderwijs. 1 op 8 jongeren verlaat het onderwijs zonder diploma.  Kinderen uit gezinnen in armoede komen op school terecht in de andere wereld van de middenklasse vol regels en structuur.  Ouders houden vaak slechte herinneringen over aan hun schoolloopbaan.  Kinderen lopen vaak achterstand op,  de schoolkosten kunnen zorgen voor achterstallige facturen en vaak is er minder communicatie tussen school en ouders.  Kinderen uit arme gezinnen worden vaak anders bekeken en uitgesloten. Bij contact tussen ouders en school is het nog al eens enkel voor slecht nieuws.

De scholen van Erpe-Mere doen samen met het OCMW en gemeentebestuur en ommekeer inspanningen om armoede aan te pakken op de school.  Sommige scholen doen inspanningen voor het opbouwen van een vertrouwensrelatie en een communicatie op maat met gezinnen in armoede, positieve beeldvorming rond armoede en willen onderwijs aanbieden aan zo laag mogelijke kostprijs.  Via de kansenpas op school worden buitenschoolse activiteiten betaalbaar voor gezinnen in armoede.  Al deze inspanningen verdienen een pluim!

EEN GETUIGENIS UIT ONZE GROEP: “Het systeem van de kansenpas op school maakt uitstappen betaalbaar en zo hebben we minder zorgen. Hoeveel gaat dat allemaal kosten en hoe gaan we  dat betalen zijn minder aan de orde. De bosklassen kosten 120 euro, maar met de kansenpas hoefden we maar 40 euro te betalen. Tijdens het infomoment werd er uitleg gegeven over de werking van de kansenpas en door de kansenpas durven we bij problemen de vertrouwenspersoon aanspreken en zoeken we samen een oplossing.  Op onze school zijn er ook minder problemen rond de kosten van turnkledij. De kinderen hoeven geen turnkledij te kopen, de school geeft enkel richtlijnen rond te turnkledij die je moet meebrengen. De kosten van het busvervoer en de middagmalen wegen voor ons het meeste door.   Ik betaal iedere maand 62 euro enkel al aan vervoer.”

Recht op cultuur en vrije tijd.  SYMBOOL: VOETBAL

Toegang hebben tot cultuur en vrije tijd is geen luxe maar een recht voor iedereen! Naar een toneelvoorstelling gaan, een beweegactiviteit van de KAV, een carnavalsfeest van de gezinsbond, een fuif in jeugdhuis DIDO of de jeugdbeweging,… zorgt ervoor dat mensen in armoede deelnemen aan het sociale leven.  Mensen in armoede dragen altijd een zware rugzak met problemen en hebben ook recht op een verwenmoment voor zichzelf, even weg zijn van de problemen.  Op een ontspannen manier tijd kunnen maken voor jezelf en je gezin is zo belangrijk.  Aan cultuur en vrije tijd doen maakt mensen in armoede ook sterker. Je leert nieuwe dingen kennen, je leert creatief zijn en opkomen voor jezelf.

Spijtig genoeg ondervinden mensen in armoede heel wat drempels om deel te nemen aan cultuur en vrije tijd in onze gemeente. In Erpe-Mere kunnen mensen in armoede dankzij de kansenpas, een soort vrijetijdspas, aan goedkoper tarief deelnemen aan het sociale, culturele en sportieve verenigingsleven binnen en buiten Erpe-Mere.  De 40 verenigingen, OCMW en gemeentebestuur verdienen een pluim voor deze inspanningen.   De grote uitdaging voor de kansenpas blijft investeren in toeleiding of er voor zorgen dat mensen in armoede hun weg vinden naar het rijkelijke aanbod in en buiten onze gemeente.

EEN GETUIGENIS UIT ONZE GROEP: ” We nemen niet altijd deel aan het verenigingsleven omdat het voor ons vaak financieel niet haalbaar is.  Er is niet enkel het inschrijvingsgeld, maar er zijn ook bijkomende kosten zoals aangepaste kledij, materiaal of iets drinken.  We moeten wikken en wegen om onze rekeningen te betalen en dan komt vrije tijd nogal eens vaak op de laatste plaats! We zijn door de jaren heen ook in een  isolement terecht gekomen. Zeker als alleenstaande moeders gaat al je energie naar de kinderen of wanneer je door gezondheidsproblemen steeds afhankelijk bent van anderen voor vervoer kom je minder en minder buiten. Meestal kom je in een vereniging terecht doordat je  iemand kent die er al actief is en je meeneemt. Als je niemand kent in een vereniging is het niet evident die eerste stap te zetten, zeker niet in een wereld die we niet kennen.. Dankzij de kansenpas gaan we in groep met de welzijnsschakel naar voorstellingen. In groep voelen we ons sterker en minder bekeken.   Vorige maand gingen we nog naar de musical My fair Lady.  We hebben er echt van genoten en hebben samen ook veel plezier gemaakt.  Zulke voorstellingen laden je pillen terug op en leert nieuwe dingen en nieuwe mensen kennen!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s