Zoals ieder jaar organiseerde Welzijnsschakel Ommekeer een actie in de periode van 17 oktober, de werelddag van verzet tegen armoede, deze keer in teken van het recht op wonen.

In Erpe-Mere komen er wel extra sociale woningen bij, maar er blijft een groot tekort. Een bewijs daarvan zijn de meer dan 2200 gezinnen op de wachtlijst, waarvan 216 nu woonachtig in Erpe-Mere. De gemiddelde wachttijd op een sociale woning is 5 jaar. Terwijl de mensen wachten op een sociale woning huren ze dure private huurwoningen die vaak van mindere kwaliteit zijn. Wekelijks vangen we signalen op van mensen in armoede rond deze problemen.

Betaalbaar en veilig wonen is een belangrijke basis om verder te kunnen in het leven. Sociaal wonen kan het risico op armoede met 40% doen dalen.  Daarom organiseerde Ommekeer enkele acties. 16 oktober was er een woonwandeling voor het brede publiek. Door het volgen van de tuinkabouters ontdekten de deelnemers welke problemen mensen in armoede in Erpe-Mere ondervinden rond wonen en hoe betaalbaar en goed wonen kan voor alle inwoners. 17 oktober was er het poppentheater ‘Blijf in uw k(r)ot’ een voorstelling over de woon -en energiecrisis in Vlaanderen.

We vragen dat het lokale bestuur werkt maakt van onze drie sleutels die kunnen zorgen voor een warme thuis in Erpe-Mere:

Een ambitieus sociaal woonplan voor Erpe-Mere dat streeft naar 6% sociale woningen

In 2007 heeft het gemeentebestuur beslist tegen 2025, 140 extra sociale huurwoningen te voorzien in onze gemeente.  Dankzij de inspanningen ziet het er naar uit dat het doel zal bereikt worden en dat juichen we toe. De inspanning is een bewijs dat een lokaal bestuur de mogelijkheden heeft om het aanbod van sociale woningen te verhogen. Er blijft echter een tekort. Erpe-Mere heeft net als de rest van Vlaanderen te weinig sociale woningen. Een bewijs daarvan zijn de meer dan 2200 gezinnen op de wachtlijst, waarvan 216 nu woonachtig in Erpe-Mere.

We vragen aan de gemeente voor de toekomst een ambitieus gemeentelijk sociaal woonplan te maken met meer sociale woningen dan het voorziene minimum. In Vlaanderen heeft een gemeente gemiddeld 6% sociale huurwoningen. We vragen dat de gemeente het aantal sociale woningen verhoogt van nu 3% of 350 sociale huurwoningen naar 6% of 700 sociale huurwoningen. 

Het is positief dat de gemeente investeert in het actief opzoeken van private verhuurders die hun woning kunnen verhuren via het sociaal verhuurkantoor. Het aantal sociale woningen via het sociaal verhuurkantoor neemt toe, maar de groei blijft beperkt. 

We zijn voorstander van kleinschalige sociale woonprojecten verdeeld over de verschillende dorpen. Het aantal sociale woningen verhogen kan door bij nieuwe bouwprojecten steeds een percentage sociale woningen te voorzien,  actief op zoek te gaan naar bouwgronden en andere opportuniteiten, door bij leegstand actief gebruik te maken van het recht op voorverkoop of het sociaal beheersrecht. 

We vragen voorrangsregels voor kwetsbare huurders

De gemiddelde wachttijd voor een sociale woning bij de SHM Denderstreek is 5 jaar. De lange wachtlijst is een gevolg van het tekort aan sociale woningen. Het is drummen op de wachtlijst. Met als gevolg concurrentie en frustratie in de wachtrij.  Frustratie bij diegenen die een hoge nood hebben, maar ook frustrerend voor diegenen die wegzakken op de lijst omdat andere voorrang krijgen. Prioriteit blijft het wegwerken van de wachtlijsten. Prioriteit blijft meer sociale woningen.

Ondertussen vragen we de helft van de sociale woningen toe te wijzen aan kwetsbare huurders: 

  • Huurders met recht op verhoogde tegemoetkoming die meer dan de helft van het inkomen aan huur moeten betalen.
  • Huurders in een woonnoodsituatie: wie dakloos is, wiens woning na een kwaliteitscontrole onbewoonbaar verklaard is, wie bedreigd wordt met een uithuiszetting.

We vragen een systeem van intense huurbegeleiding voor kwetsbare huurders op de private markt

Wanneer mensen op de wachtlijst staan, dan kunnen ze niet anders dan privaat huren. De zoektocht naar een huurwoning is moeilijk. Er zijn te weinig huurwoningen en mensen ervaren vaak discriminatie omwille van hun inkomen, omdat ze alleenstaande zijn of van andere origine zijn. 

Mensen betalen te veel huur en wonen vaak in een woning van mindere kwaliteit.  Niet iedere huurder heeft de nodige vaardigheden of kent zijn/haar rechten. Als huurder bevindt je je vaak in een kwetsbare positie en ben je bang je huurwoning te verliezen en beslis je vaak te blijven waar je bent.

We vragen dat het lokaal bestuur investeert in de mensen op de wachtlijst. Het lokaal bestuur kan zorgen voor een aanklampende begeleiding door een intensieve samenwerking tussen woonloket, OCMW, huurmaatschappij, Ommekeer en andere sociale spelers. Er kan gekozen worden om vanuit de middelen van de leegstandsbelasting extra personeel als huurbegeleider aan te stellen.

Op de eerste plaats kan de huurbegeleiding intensief huurders begeleiden die te maken hebben met ongeschikt of onbewoonbaarverklaring van de woning, uithuiszetting of gezinnen waarvan 50% of meer van het inkomen naar huur gaat of alleenstaande ouders. Maar het moet ook kunnen op aanvraag van iedere huurder die er nood aan heeft. 

Om de begeleiding zo toegankelijk mogelijk te maken, gebeurt de begeleiding op vrijwillige basis.  Er is geen sociaal onderzoek, er zijn geen verplichtingen of voorwaarden voor het gezin. 

Concreet kan de huurbegeleiding samen op weg met de huurder bekijken of hij/zij recht heeft op een huursubsidie of huurpremie van de Vlaamse overheid, toegang heeft tot een huurwaarborg via het OCMW of tot een noodwoning. 

De  huurbegeleiding kan zij aan zij met de huurder de zoektocht starten naar een nieuwe huurwoning. Ondersteunen bij het inschrijven voor een sociale woning. Samen zoeken op het internet, vervoer regelen bij woningbezoek, het bezoek aan een mogelijke huurwoning voorbereiden.  Het zijn vaak bij die concrete stappen dat er ondersteuning nodig is. 

De  huurbegeleiding kan helpen bij de communicatie met de verhuurder in geval van conflicten of indien nodig bij gerechtelijke stappen.