Op 1 januari ging de eerste fase van de beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd in. Mensen die 20 jaar of langer werkloos zijn, verliezen hun uitkering. Vaak worden mensen met een uitkering in een negatief daglicht gesteld.
We bieden samen een tegenwicht door verhalen te delen van mensen die hun uitkering (zullen) verliezen. Op die manier tonen we aan dat deze maatregel armoede zal verbreden en verdiepen. O.a. Rudi (schuilnaam) uit Welzijnsschakel Ommekeer deelt zijn verhaal.
Rudy (41) werkte 15 jaar als onderhoudstechnieker in een groot bedrijf. Hij had een bachelor elektromechanica, een vaste job tot hij een arbeidsongeval kreeg. “Omdat het hen te veel zou kosten, ondertekende ik papieren dat het niet om een arbeidsongeval ging. De eerste weken betaalden ze mij uit.” Niet veel later werd hij ontslagen en plots kreeg hij niets meer. Wat volgde, was een vrije val. “Ik verloor mijn job, mijn vast inkomen, later mijn huis. Ik schaamde mij en dook weg.”
Rudy probeerde te re-integreren via begeleiding van VDAB en GTB Vlaanderen. Hij heeft 9 stages gedaan. Omdat hij te vaak naar huis moest door de zorg voor zijn vrouw en kinderen, haakten werkgevers af. Zowel zijn vrouw als zoon staan al jaren op een wachtlijst voor gepaste zorg. “Mochten zij die zorg krijgen, kon ik aan het werk.” Intussen woont het gezin in een sociale woning. Met 5 overleven ze tot begin maart op de werkloosheidsuitkering van Rudy, zo’n 1.700 euro per maand.
Vrijwilligerswerk houdt hem overeind. “Ik help mensen met papieren, geef vorming aan scholen rond armoede. Dat gaf me mijn eigenwaarde terug.”
Voor heel wat gezinnen zal het (gezins)inkomen dalen. Ze zullen het vermoedelijk moeten doen met een leefloon of een andere uitkering, die vaak onder de armoedegrens ligt. OCMW’s en VDAB zijn niet allemaal klaar om de stroom van aanvragen op te vangen. Dat kan voor mensen in armoede een periode zonder inkomen en opbouw van schulden betekenen. Ook de zoektocht naar werk komt onder enorme druk te staan. Heel wat mensen zijn in paniek, hebben vele vragen en weten niet waar naartoe.
De maatregel is ongezien. Ondersteunende diensten als VDAB, OCMW en anderen moeten zich in sneltempo klaarstomen. De toegang vinden tot die diensten is niet eenvoudig, zeker als die overstelpt zullen worden.
samen armoede stoppen 